نامه ای سر بسته به تمام مردمان دنیا ... نامه ای به هفت و نیم میلیارد نفر مرد و زن و پیر و جوان و کودک . سخنانی که از روی درد است . درد ممکن است درد بی پولی باشد . میتواند درد خماری باشد درد دوری از وطن درد دوری از خود دوری از عقاید و تفکرات درد بسیار است بسیار بسیار زیاد . تا بخواهی درد و مسکنهای دردمند مثالی بزنم . درد نان یا جای خواب یا تنهایی یا نیاز یک زن را مجبور و فحشا میکند . بلی فاحشه زنی که شاید شرفش از بسیاری از مردمان بشتر باشد . اما درد است که مجبورش کرده به خود فروشی ، به تن فروشی . پولهایی که برای یک یک ناله هایش میگیرد شاید حلال تر از هزاران هزار دلار پول حسابهای بانکی تو باشد . از برای رفع درد، دردی دیگر را متحمل شده است . سخت است ... نام بد و آبروی رفته دیگر برایش معنا ندارد آرایشش از روی تفریح و دلخوشی نیست از برای رفع درد است لباسهایی که حتی در رویای کودکی اش هم به فکرش نمیرسید بر تن دارد . بر تن لباسی دارد از برای رفع درد . زنده باد فاحشه عرق ریزان فقط جسمش را فروخته و روحش زیر لب فحشهایی شبیه به ناله دارد فحش به زمین و زمان به خود به گذشته و آینده به مردمان دنیا به همتختی اش ، به کسی که به ازای تمامی فحشها و ناله پول داده ... زنده باد روح آزاد جسم دربند مثالی دیگر : جناب آقا خانم رئیس سرور تو از برای چه فاحشه شده ای ؟ آیا دردمندی ؟ دردت چه است که فاحشه فکری شده ای ؟ فکر و روحت را به چه فروخته ای ؟ جوابت را به نه به روحت بده . آیا ارزشش را داشته ؟ رسیده ای ؟ به چه ؟ به پول ؟ شهرت ؟ بدون روح همچون خوکی هستی که در مدفوع خود به دنبال غذا میگردد. سخت است پر سوزش ترین درد دنیا فروش وجدان و روح ... کمی بیاندیش شاید تلنگری خورد روحت و به جسمت بازگشت ...